Walk Away

Bompa's zijn als Superman, ze maken de wereld beter...

• Lise is vandaag al een week oud! Ze heeft zelfs al een emailadres, ik vraag me af wat daar het nut van is...
• Morgen is het feest. In oktober wordt bompa 90 en morgen is het alvast feest met als titel "Nonke Fons wordt 90". Vijf A1 posters zijn er van hem, als ie daar maar niet inblijft :)
• Ik ben weer ingeschreven in Leuven, kwestie van bezig te blijven. Ik heb zelfs mijn eigen m-nummer terug!
• Op 20 oktober zing ik in de trouwmis van Bert en Griet. Ik ben zeer vereerd, maar zeker dubbel zo nerveus.
• Morgen is het alweer 1 september, dat is toch nog altijd het einde van de vakantie vind ik. Let fall begin!

Hoe hard kan een mens genieten van 16 dagen kamperen op een veld in Dilsen-Stokkem?

Vrij hard, dat is duidelijk. Toch bizar dat je ergens maar zo hard van geniet als je weet dat het nooit nog terugkomt.

Het was om te beginnen een voorkamp om U tegen te zeggen. Ik kon me nergens in opjagen, nergens druk in maken, ik moest alleen maar met alles heel hard lachen (vraag maar aan Aline). Onze laatstejaarstraktatie was een feest. 12 landen, met 12 verschillende drankjes en 12 verschillende hapjes (al gingen die er op het laatste niet meer in wegens te veel drankjes), met daarna een après-ski-feesje van jewelste. Jawel, we toostten op ons, de laatstejaars, altijd, overal...

Ergens onderwege kreeg ik ook nog het blijde nieuws dat ik mee op kot mocht in het huis waar Hanne woont. Jippie! Justus Lipsius 25 is vanaf 1 september mijn stekje.

De tien dagen met onze 27 Kwiks dan. Het was weer even wennen, al die kinderen op onze plein. Twee dagen lang heb ik toch dat voorkamp en onze leidingsploeg gemist. En het moet gezegd, door de dag goesting in een frisse pint, jawel.

Dag 1: Ouders naar huis, Big Bang-afsprakenspel, Laura die het herkent en eventjes komt lachen, avondspel met "Poeoeoeoedt poedt poedt" in het bos, veel kindjes die stiekem met mij komen lachen.

Dag 2: Jagerbosspel is een chaoske, doop met jankers, anderen vonden het dan weer de leukste ooit, 40minutenspel is redelijk hilarisch

Dag 3: Heerlijk familiedagweer (niet voor Dorien), ik leer de beste kunstjes voor "Ik beveel", knutselen zonder kopies :s Muziekkwis in de keukentent, redelijk braafkes

Dag 4: Ik ga een patent nemen op mijn piramidespel, keileuk én de keukenouders lastigvallen, lullen door de micro tijdens de muziekkwis, kindjes plonsen in het zwembad, ik vind het te koud, brood & belspelen met een lichtelijk hilarische leiding, Dorien slaapt in Lummen, Bieke wordt hennig gekloot bij het driemannen, Kimberly en mezelf besluiten bij Sarah te gaan crashen, juiste keuze, volgende ochtend blijkt onze tent misterieus te zijn gaan 'waaien'

Dag 5: Kindjes mesten tent uit, Kimby & me doen een traag waske, Kimby is nog zattekes en hilarisch! dorsspel zeer tof voor tamme leiding, sturen Sarah briefjes, fakkeltocht is normaal (kindjes vinden dit het leukste kamp ooit, tot volgend jaar natuurlijk) tot ik alle kindjes doe wenen met eigen getoet

Dag 6: Verkleed én geshminkt als pinguins presenteert de leiding de playbackshow, jippie, we hebben een heel gemakkelijk dansje en inkledingideeën voor het kampvuur, verschillende groepen gaan zwemmen, kindjes beginnen te zeuren, wij spelen echter het columbusfotobosspel, één kindje moet naar huis wegens te veel heimwee en te weinig gegeten, voelt als mislukken, maar zieke kindjes is ook maar niks, knutselen voor de keukenouders is niet aan mij besteed, kan dat niet

Dag 7: 2 jarige kindjes, de grote zondvloed, voormiddag grachtjes graven, kindjes verhuizen en kussens in de droogkast, leuke sfeer tussen leiding wel! Sjans dat Dorien thuis is, Swimby maakt taart, ik speel waagstuk in eettent, de mis is een soep, cd's kwijt, laptop die niet meewil, tong stiekem uitgestoken op Gert-Jan, Gert-Jan geshockeerd :) Hosti moeten nemen, wegens gekregen van de paster, enige keer op het jaar, avondverjaardagsfeest met taart, versieringkens, kaarsjes en snoepjes

Dag 8: Fijnste samenspel ooit, Jong-Knapen zijn super, Piet mag meer dan Charles :) na al het gezeur eindelijk zwemmen, Jorien en Jasmine maar naar de jongens kijken, kleine spelletjes, op tijd slapen

Dag 9: Tamme kindjes, tamme leiding, pijn aan voet, inhalen van verdronken spel, wat wil ik later worden?, Lien wil graag gelukkig worden, superkind!, kampvuur ineen steken op 2 uurtjes, zaterdag kriekelendag, kampvuur om U tegen te zeggen, nooit meer met 250 kindjes aan een vuur, Amsterdam gezongen, stem gaat nog beetje

Dag 10: Hele dag moeilijk, huilaanvallen aan tafel, zondag toetdag, laatste keer doesjen, plein opruimen, tent opruimen, nee, Jong-Knapen stelen niet, sjaaltjes schrijven, ook die van tippers (lieve schatten), alles geven op kampliedje, kindjes bedanken, briefjes krijgen (lieve schatten), vlag opplooien, bijna niet aankunnen, Jessica nieuwe hoofdleidster, Borre nieuwe hoofdleider, Borre geen proficiat gewenst, blijft knagen, sleutel krijgen, bloemetjes krijgen, wenende kindjes, wenende leiding, brief voor aspies aan kampvuur

Nakamp is zoals steeds hard werken, iedereen murw. Toch speelden we de eerste dag het grote wasknijperspel en de nieuwe hoofdleidster heeft het geweten. We dienden een aantal twiedelingen ook shotjes wijn toe (bij gebrek aan vrouwelijke iestelingen) De Aspies werkten weer keihard, maandagavond stonden enkel de eettent en onze slaaptenten nog recht en was al het materiaal al mee met Snotter naar Lummen.

Oh ja, bijna elke groep had dit jaar wel huisdieren. De mooiste waren de twee hangbuikzwijntjes van de Sloebers (ik doopte ze Foppe en Isabella, de sloebers vonden het Spekkie en Penske) Anyway, maandag gingen die beesten op de loop, iedereen erachter, tot die kleine bijna op de grote baan was. Toch kunnen vangen uiteindelijk, amai die beestjes zijn snel! En hoe hard die kressen als ze gevangen zijn, niet normaal. Die dag zijn ze nog 2 keer gaan lopen. Toen hebben we maar beslist van ze al terug te doen naar Lummen, alleen nog eigenaars vinden. Vandaag staan ze in de stal bij de tante van Kleo, misschien dat ze volgend voorjaar terug te vinden zijn op de kinderboerderij van de Broeders :)

Dinsdag nog helpen afvalkoet dichtschuppen, heb ik dat ook ooit gedaan, om 19u waren we terug in Lummen, om 19.45 de traditionele pizza bij Dino met z'n allen en dan nog Halfoogstfuif, waar we altijd even de zaal compleet van ons maken door het kampliedje te draaien en heel hard te dansen.

Het is gek, 16 jaar van je leven achter te laten. Ik zit de hele tijd met het idee dat ik zoveel mensen ga kwijtspelen. Een leidingsploeg van 45 mensen, waarvan je een deel pas sinds kort beter hebt leren kennen. Mijn kindjes, niet alleen die van dit jaar, maar alle kindjes die ooit mijn kindjes geweest zijn (3 generaties ervan zijn volgend jaar al leiding!) En die ksa-jongens ook wel. In elke groep zitten wel een aantal portretten die je niet snel vergeet. Het blijft een bizar gevoel, al denk ik niet dat ik me snel zal vervelen van nu af. Ik heb al weer een hele lijst van dingen die ik nog wil of moet doen.

Zo is er verder de rommel opruimen die ik dinsdag hier binnenbracht en wachten tot de baby komt, want ondanks alle babychecks tijdens het kamp is de kleine er nog steeds niet. Evi is voor vandaag uitgeteld, morgen verjaart Hans (27), allemaal spannend!!

Dikke zoen

x
B.

Hier zit ik dan weer, met The Woflbanes op mijn oren en iets in mij dat kriebelt... Zeer bizar, af en toe heb ik dat, chaos in mijn hoofd en dan wil ik opruimen!! Niet normaal, aangezien ik niet echt de ordelijkste persoon ter wereld ben. Maar af en toe (en precies vaak bij dit soort weer) heb ik de nood om alle rommel in dit huis op te ruimen, van mijn kamer tot de kelder. De vraag blijft alleen, begin ik er ook echt aan, want de geschiedenis leert mij dat opruimen het begin is van een nog grotere hoop rommel. In de hoop een hele boel onnodige dingen weg te gooien en te sorteren, komt mijn kamer altijd helemaal overhoop te liggen en dat duurt dan meestal een week ofzo.

Anyway, in een poging toch nog iets nuttigs te doen vandaag, begeef ik mij naar boven en zal ik toch die kamer opruimen, maar wel zo dat er ook effectief minder rommel ligt binnen een uur. Wish me luck!

x

B.

En we eindigen met Man of the Hour van Pearl Jam…

AAAAAARGH!

Dit is nu al de tweede keer dat ik deze dame tegenkom op de trein. Al een geluk dat ze deze keer 5 stoelen verder zat in plaats van naast mij!

Je bent ze ongetwijfeld ook al tegengekomen, mensen die telefoon krijgen en dan vinden dat heel de coupé moet meeluisteren! Het slijm vloog er vanaf (sjans dat ze er niet over uitgleed), de hele tijd "jajajajajaja" en "zekerzekerzekerzeker" om dan te melden dat Wendy er vandaag niet bij is en dat ze daarom maar het "flairtje" aan het lezen is. Godverdomme zeg, ik had ze bijna iets gedaan, irritant wicht. Dan nog die kerel 2 stoelen achter mij die zijn mp3speler zo luid had staan dat ik gewoonweg de nummers van Rammstein kon meezingen, al een geluk dat het geen techno was.

En dat allemaal terwijl een mens efkes rustig de ogen wil toedoen. Sjans dat ik te murw was om er iets van te zeggen.

In Brussel is voor de rest alles tip top in orde trouwens. Het wordt er met de dag plezanter en interessanter. Voor degenen die graag willen weten waar ik zoal mee bezig ben... Music Live!

Ook op de chiro niet stilgezeten, met een ouderavond en een feestweekend (afgelopen weekend) Maar daarover meer via de chiroblog!

Groetels

B.

x B.

x B.

Wat te doen met de dingen die ik hier graag zou schrijven, maar die er niet geraken. Omdat ze te veel van mij zijn om openbaar te worden voor jullie ogen en oordeel, omdat anderen er niet echt opgezet mee zouden zijn...

They stay inside!

x B.

Afgelopen weekend waren er weer de Grammy Awards, de Oscars onder de muziekprijzen. De Dixie Chicks gingen er met de meeste prijzen lopen, James Blunt bleef met lege handen achter :)

Maar waar ik het hier over wil hebben, is iets dat in ons belgenlandje niet altijd even hip is.

Folk.

Ok, we hebben wel Kadril en Dranouter, toch geen compleet onbekende waarden in onze cultuurstal, maar nog niet vaak deed het mij zo veel als bij het album dat een grammy won (misschien omdat er toch nog een ferm rockgedeelte in zit). In de categorie Traditional Folk ging immers niemand minder dan The Boss himself (Bruce Springsteen) met het beeld lopen, en wel met het album "We shall overcome: The Seeger Sessions" Laat die cd nu net al weken aan een stuk in de cdspeler van mijn auto zitten. Zalige muziekjes met de meest fantastische vioolloopjes, echt waaw. Voor degenen die het live wel eens willen horen verwijs ik graag naar YouTube.

Tot zover deze culturele les :)

x B.

Amai amai! Compleet murw, maar het was de moeite!

Ik zei toch al dat het me deugd ging doen. (remember, ik heb altijd gelijk )

Super concertje gespeeld vandaag. Een weekend hard gewerkt om ze dan in Overpelt een "poepie te laten ruiken". Zalig!

Tijdens Blue Shades bonsde mijn hart voor de volle 10 min heviger dan ooit. Volle concentratie en er gewoon voor gaan, maar wel met de angst een noot fout te spelen. Wim zijn solo was echt vet geil , niet normaal hoe die gast kan spelen! Het was weer een kick van jewelste, met als gevolg dat ik het eerste half uur na het concert niet te houden was, adrenaline man, niet normaal, net een soort trip. Ik kijk nu echt enorm uit naar de Aulaconcerten (21 en 23 maart, klik op de UHOlink hiernaast!) Zo blij voor de kans die ze me daar gegeven hebben, zo blij met wat ik daar al bijgeleerd heb, zo blij met de mensen.

Kortom, het weekend was geslaagd, een enorme boost voor mijn gemoed. Toch opmerkelijk dat de laatste tijd die kicks terug uit de muziek komen. Hopelijk zal dat volgend jaar het zwarte gat na mijn chiro-carrière wat opvullen.  

Effe helemaal iets anders. Ruth liet me net een artikeltje lezen. Frappant, maar ik vind het alvast fantastisch :) Ik ga hier niet nog eens neertypen wat ik er van denk, kan je gaan nalezen hier en hier!

x B.

x B.

Blij blij nieuws: als alles goed loopt word ik rond 15 augustus tante!!

Jawel, Evi en Jan krijgen een baby. Allemaal goed en wel toen ze dat vertelden zaterdag, helemaal blij en gans spannend enzo, maar 's avonds aan tafel toch wreed bizar om mijn grote broer en voorbeeld over buggy’s en zitzakken te horen praten.

In ieder geval, ik ben nu al van plan die kleine de koewlste cadeaus eerst te kopen. En aangezien het examens zijn en ik tijd over heb, is er vanmiddag al een rondje gesurft.

Nu, het eerste cadeau dat ik in gedachten had, had ik al een tijdje, zo van "als Jan&Evi ooit een baby krijgen, dan koop ik die zeker..." en die puntjes ga ik dus niet invullen; want moest Jan dees ooit lezen... Ge weet maar nooit.

Wat ik vandaag al wel vond:

• Sokken met dierenprintjes
• U2 en andere rock artiesten omgevormd tot babynummers (of hier)
• Bodypakskes of wat ge wilt met "baby road"ipv "abbey road"
• Politiek bewuste babyspullen (vooral de eerste )

Nog niet gevonden

• de mobiel voor boven het bed te hangen die liedjes van Nirvana speelt.

Ik ga er in ieder geval veel plezier aan beleven om cadeautjes te zoeken voor mijn eerste neefje of nichtje!

I'll keep you posted!

x B.

Wat een week: spanning en sensatie!!

Een aantal deadlines en testen maar nipt gehaald, maar toch nog gehaald en ook nog tijd gevonden om het schooljaar in schoonheid af te sluiten en eens met de klas op stap te gaan zoals het hoort...

Jawel, Duveltjes in het Hemelrijk. En hemels was het! (vooral met die kaasjes erbij :p) Damn, dat ik daar nog niet eerder was geweest, moest ik in Hasselt op kot zitten, ik was er vaste klant. De avond eindigde trouwens met alleen ons tafeltje nog in de zaak (buiten die twee zatte mannen aan de toog) en het aanvragen van nummers bij de baas, Nemo(?), om ze daarna luidkeels mee te zingen. Jordy heeft me verbaasd! ;) Zijn madam was er ook even, lijkt me een drukke, maar zeer toffe madam.

De volgende dag was iets minder, uiteraard, maar daarom niet minder hilarisch.

Om kwart na elf word ik wakker gebeld door Kim, of ik weer in mijn bed lig. Ik schiet wakker, neen, ik lig niet in mijn bed. Ik lig in een slaapzak op een matje bij Liesbeth op kot. Godver! We hebben de sensatie van de dag gemist! Nondedju. Liesbeth is ondertussen wakkergeschoten en heeft daarbij iets verrokken in haar been. (hilarisch moment °1)

Dan toch maar naar die school, wel nog eerst mijn auto halen. Ocharme de zendeling van Christus die het nodig vond, gezeten op zijn fiets, ons aan te spreken. "Sorry meneer, vandaag niet we hebben een kater" Hij zal ons wel zondaars gevonden hebben. (hilarisch moment °2)

In school aangekomen is er al veel te veel gebeurd om hier neer te schrijven. Blijkt wel dat mensen al weten van de avond ervoor, ik word in het midden van de gang dan ook uitgescholden voor "zatlap". Mij rest de vraag: Waarom ik en niet een ander?? (blijkbaar ben ik zelf hilarisch moment °3)

Als laatste toch nog even opmerken dat de kater van gisteren de meest sarcastische kater ooit is geweest, zo na dat nieuws van 's morgens. (Deze ontdekking leidde dan weer tot hilarisch moment °4)

In ieder geval: dikke merci en zoen aan iedereen die erbij was!!

x B.

A window of opportunity: A short period of time during which an opportunity must be acted on or missed.

Er zijn zo van die mensen die nooit een kans laten liggen, een gelegenheid om ergens te geraken, iets te krijgen, noem maar op. Maar blijkbaar zijn er ook mensen die zo bijna elke mogelijkheid tot iets anders, meer, beter... laten liggen.

Van deze laatstgenoemden ben ik er blijkbaar eentje. Het zijn de kleinste dingen. Wim die zegt al ver te zitten bij Idool, Tine die meteen opmerkt: "Wanneer moeten we komen supporteren en als ge backings nodig hebt, Bieke en ik willen dat graag doen." (in dit geval had ik het geluk dat er iemand voor mij door het venster kroop) Ongedwongen, luchtig, wie het serieus wil opnemen kan dat, wie dat niet doet, evenzeer goed.

Het zijn dus die kleine dingen die mensen verder helpen en die ik best kan gebruiken in het vak waar ik zal terechtkomen (networken noemen ze dat dan; bij mij komt het vaak over als heel hard proberen ergens binnen te geraken door tegen iedereen te praten over koetjes en kalfjes en vooral je blije, interessante zelf te zijn)

Anyway; wat me vanavond dus een beetje zorgen baart is de vraag of ik zo al veel gemist heb "in het leven" (het antwoord is: waarschijnlijk wel) en of ik het nog kan leren.

Hoe kruip je door een openstaand venster, al is het er nog zo kort?

Als er iemand me kan uitleggen hoe het moet, laat het me weten, graag!

x B.

En dan nu...

Niets dan hoogtepunten!! (applaus en tromgeroffel)

* Jelka is vertrokken, voor 5 maanden naar Ierland. Niet dat ik blij ben dat ze weg is. Maar het is zo koewl! Ja, ik ben jaloers, tuurlijk ben ik jaloers.

* Katrien laat weten dat ze blij is dat tijden veranderen, ik ben dat ook.

* Repeteren met een 15koppige band en daarna nog een half uur natrillen van de adrenaline.

* Bij Heylen mijn huisinrichting plannen (overdreven, maar ooh zo mooi)

* Het laatste half uur van ManUtd-Portmouth kijken, alle goals zien en dan stiekem dutten.

* Laatstejaarsplannen smeden (later meer, maar het zal fantastisch en overdreven zijn, zalig)

* Een sprookje schrijven op 20 minuten.

* Kindjes zien spelen in de bos en op de weg terug Hoppa spelen met Katrientje

* I said Burrrr...

That's all folks!

x B.

Net terug van een avondje "stappen met de klas". Lang heeft het inderdaad niet geduurd, ik moet die taak van Public Affairs nu eenmaal nog afmaken (jaja, schaam op mij!)

Nu, zo heel erg vind ik het niet, het ging mij toch niet goed af. Het is wel logisch, nog wat samen op stap gaan voor we op stage trekken en elkaar uit het oog verliezen. Maar eerlijk gezegd kijk ik er nooit hard naar uit om dat stapje in de wereld in Hasselt te zetten. Dat haalt het namelijk nooit van de nostalgie, van de filmavondjes die eindigden in de Entreprise of de Duvelavondjes met de leukste muziek op heel de Oude Markt in de Weerelt.

Voor Flusu wou ik het wel doen hoor, maar er zijn teveel mensen waar ik gewoon niks mee heb, niks slechts en ook niks goeds. En ik hang nu eenmaal liever op café dan in één of andere "poshe" zaak of discotheek.  

En wat dat elkaar verliezen betreft. Degenen die je wil bijhouden, kan je bijhouden, als je er maar tijd en moeite in steekt! En dat zal zeker gebeuren!

Dan is het nu tijd voor Vlaanderen Onafhankelijk, oftewel, mijn taak.

Slaapwel

x B.

Al vaak gedacht, maar uiteindelijk pas gedaan op 14 december 2006: het starten van een blog. Waar is ie dan vraag je je af? Wel, hij staat eenzaam te wezen op byron-james.blogspot.com, maar vandaag ben ik verhuisd in de hoop een wat breder forum te vinden. :)

Ik heb al een aantal mensen laten weten van het bestaan van het beestje, maar nog niemand heeft het adres gekregen. Ik wil dat niet, ik hoop dat mensen toevalllig mijn leven lezen. Ik kijk er niet naar uit tegen vrienden te gaan zeggen "Daar staat alles te lezen wat jullie soms niet van me weten" opdat zij hun dan zouden verplicht voelen een kijkje te gaan nemen en terug te komen met een leuke reactie. Neen, liever de eerlijke mening van vreemden dan een mening van vrienden, waar ik toch altijd iets achter zal zoeken. Dat is de aard van het beestje nu eenmaal.

Verder nu; de oorsprong van de naam Byron-James. Wel, eerst leek het mij wel iets anoniem te blijven, maar uiteindelijk gaat dat niet. Er zullen steeds mensen en gebeurtenissen bij naam genoemd worden, dusja. In ieder geval, ik ging op zoek naar een leuke naam en kwam uit bij de film (natuurlijk). Op zoek naar mijn favoriete acteurs kwam ik uit bij James Byron Dean en Colin James Farrell. Ja, ik ben nu eenmaal een meisje en van Marlon Brando en Clive Owen vond ik geen tweede voornaam. Byron-James dus, jippie!

Tot zover mijn eerste post op skynet.

Waarschijnlijk tot snel!

x B.